Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Krzeszów, kościół opacki pod wezwaniem Łaski Najświętszej Marii Panny

Autor wpisu: Danuta Chałat (Program Drogi Baroku, www.drogibaroku.org)
Data publikacji: 30.11.2011
Okres historyczny: Barok XVII w.

Kościół opacki Łaski Najświętszej Marii Panny w Krzeszowie, fundacji opata Innozenza Fritscha, został wybudowany w latach 1728–1735 na miejscu średniowiecznego kościoła z końca XIII wieku, który został wzniesiony z fundacji księcia Bolka I. Piastowska fundacja była wielokrotnie niszczona i przebudowywana na przestrzeni wieków, jednak najbardziej spektakularną dla wizerunku całego opactwa była decyzja opata Fritscha z 1727 roku nakazująca rozbiórkę dotychczasowej świątyni i wzniesienie w jej miejsce obecnej budowli w formach dynamicznego baroku.

Obecny kościół powstawał pod kierownictwem budowniczego Antona Jentscha, jednak sam autor projektu tego znakomitego dzieła do dziś pozostaje nieznany. Na szczególną uwagę zasługuje bogata symbolika świątyni, podporządkowana nadrzędnej idei Chrystusa-Emmanuela i jego mistycznych zaślubin z Marią-Oblubienicą. Program ten rozpoczyna się już na wspaniałej dwuwieżowej fasadzie kościoła z bogatą figuralną dekoracją rzeźbiarską wykonaną przez warsztat Ferdinanda Maximiliana Brokoffa i Antona Dorasila. Jest on kontynuowany we wnętrzu kościoła i znajduje swą kulminację w przedstawieniach w ołtarzu głównym i na sklepieniu kopuły na skrzyżowaniu naw.

Do najciekawszych elementów wystroju wnętrza należy zaliczyć wybitnej klasy artystycznej malowidła freskowe na sklepieniach autorstwa Georga Wilhelma Neunhertza (1733–1735), organy Michaela Englera Młodszego (1732–1737), trzy obrazy Michaela Willmanna umieszczone na ścianie Kaplicy Loretańskiej w północnym ramieniu transeptu (1678–1679), obrazy ołtarzowe Petera Brandla (1732) i Felixa Antona Schefflera (1743) w kaplicach bocznych, a także dzieła otoczone kultem: cudowny obraz Matki Boskiej Łaskawej z XIII wieku wkomponowany w bogatą oprawę ołtarza głównego oraz figurkę Emmanuela i średniowieczny krucyfiks z Wierzbnej, umieszczone na ołtarzach po przeciwnych stronach transeptu. Ambona, retabula ołtarzowe, nastawa ołtarza głównego oraz prospekt organowy zostały ozdobione rzeźbami wykonanymi w warsztacie Dorasila.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1674)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter