Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Koźlarze w Kozłowie

Autor wpisu: Bożena.Ciesielska
Data publikacji: 25.05.2014
Okres historyczny: PRL 1944-1989

Kto mieszka w Skępem?

Koźlarze w Kozłowie

          „Nie przekonasz tego kozła” lub „Uparty jak kozioł” – mówi się o człowieku upartym. W przysłowiach tkwi trochę prawdy. Nie na darmo twierdzono, że przysłowia są mądrością narodów. Mieszkańców Skępego nazywano Koźlarzami albo Kozłami, a Skępe – Kozłowem. Przekazywano sobie z pokolenia na pokolenie opowieści o wyjątkowym skąpstwie mieszkańców osady. Ponoć nawet za napicie się wody ze studni brali opłatę.

          Nazwa miejscowości Skępe ma różne etymologie. Jedni uważali, że nazwę wzięła od skąpych i nieurodzajnych gleb. Inni, że od położenia między jeziorami. Miejscowość rozłożona na kępie. Jeziora, które otaczają miasto, mają następujące nazwy: Małe (inna nazwa Skępskie), Wielkie (Skępskie lub Dworskie) i Święte, nieco dalej od centrum bagna Mielne i Patana.

        A skąd nazwa Kozłowo? Faktem jest, że w latach międzywojennych, ale i powojennych hodowano dużo kóz. Pasły się na przydrożnych rowach i łąkach. Mówiono, że w herbie miasteczka jest koza, ale to nieprawda. W herbie Skępego widnieje otwarta brama – symbol gościnności oraz herb rodu Kościeleckich - Ogończyk. Dzięki skępskim rzemieślnikom mamy w Rynku fontannę z koziołkiem.

          Nazwa Kozłowo ma podobno związek z drewnianymi wozami na żelaznych obręczach. Osie tych wozów – jak podaje Piotr Śliwiński, autor książki „500 lat sanktuarium maryjnego w Skępem” – skrzypiały. Gdyby je smarowano smołą, nie wydawałyby takiego dźwięku. Niestety, mieszkańcy Skępego nie mieli pieniędzy na smołę, więc radzili sobie inaczej. Ponoć zbierali grzyby, szczególnie koźlarze (koźlarki) i nimi smarowali osie wozów.

            Określenie Koźlarze dotyczyło ludzi urodzonych w Skępem i tu mieszkających od dawna. Tych, którzy się sprowadzili, zwano dawniej przybyszami lub poświetnikami. Zmarłym Koźlarzom na cmentarzu śpiewano pieśń pożegnalną „Zmarłeś (zmarłaś) nam bracie/ siostro, z tobą się żegnamy…”. Słowa napisał Franciszek Karpiński, autor pieśni religijnych i kolęd.

          W Kozłowie, czyli w Skępem i między Koźlarzami mieszkam od dawna. Zapewne tak jak wszędzie są ludzie skąpi i szczodrzy, nieuczciwi i uczciwi, źli i dobrzy.

                                                           Bożena Ciesielska Skępe, V 2014 r.

 

 

           

Źródło: Piotr Śliwiński, 500 lat sanktuarium maryjnego w Skępem, Włocławek 1995.

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1370)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane tagi

Galeria

Koźlarze w Kozłowie
Koźlarze w Kozłowie
Koźlarze w Kozłowie
Koźlarze w Kozłowie

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter