Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Dworek w Szafarni

Autor wpisu: Uczniowie Szkoły Podstawowej im. Gustawa Zielińskiego w Skępem, wpis powstał w ramach programu CEO Literacki atlas Polski, oprac. Agnieszka Nowakowska i Monika Świetlik
Data publikacji: 24.11.2010
Okres historyczny: 1800-1914

Szafarnia zaistniała na kulturalnej mapie Europy dzięki kilku wakacyjnym miesiącom, które Fryderyk Chopin spędził w latach 1824 i 1825 w majątku państwa Dziewanowskich. Rodziny Dziewanowskich i Chopinów łączyła bardzo bliska przyjaźń, która zaczęła się, gdy Mikołaj Chopin pracował jako guwerner w Szafarni. Jan Nepomucen Dziewanowski został później ojcem chrzestnym Ludwiki Chopin, z kolei Dominik Dziewanowski uczył się wspólnie z Fryderykiem w Liceum Warszawskim, a w trakcie nauki mieszkał na stancji u państwa Chopinów.

O letnich wakacjach Chopina w Szafarni wiemy bardzo dużo z „Kuriera Szafarskiego”, który redagował i regularnie wysyłał swoim rodzicom do Warszawy. Gazetkę podzielił na dwa działy: Wiadomości krajowe, dotyczące Szafarni, i Wiadomości zagraniczne, w których opisywał wydarzenia z pobliskich okolic. Wzorem twórców „Kuriera Warszawskiego” nadał sobie pseudonimy: był redaktorem Pichonem, Michałem, Jakubem lub Franciszkiem (drugie imię Fryderyka). Jak wszystkich ówczesnych wydawców Cesarstwa Rosyjskiego nękał go cenzor. Ludwika Dziewanowska, ciotka Dominika, sprawdzała każdy numer gazetki i po zaakceptowaniu treści podpisywała go następującą adnotacją: „Wolno posłać. L.D.”. W jednym z numerów „Kuriera” pojawiła się więc prośba redakcji: „Proszę bardzo cenzora/ Nie krępować mi ozora”.

Gazeta obfitowała w krótkie, mrożące krew w żyłach doniesienia rodem prawie z kroniki policyjnej: „Wczoraj w nocy kot, zakradłszy się do garderoby, stłukł butelkę z sokiem; lecz, jak z jednej strony wart szubienicy, tak z drugiej strony zasługuje na pochwałę, bo sobie najmniejszą wybrał”. W „Kurierze” pojawiały się też doniesienia natury gospodarczej, np. „Dnia 15. miesiąca i roku bieżącego doszła ważna wiadomość, jako się przypadkiem Indyczka za spichlerzem w kąciku wylęgła. Ważny ten wypadek, nie tylko że przyczynił się do pomnożenia familii Indyków, lecz nadto powiększył dochody skarbowe i powiększanie się onych zapewnił”. Chopin zamieszczał też sprawozdania kulturalne: „Dnia 13. miesiąca i roku bieżącego JPan Better dał się słyszeć na fortepianie z niepospolitym talentem. Wirtuoz ten, Berlińczyk, gra w guście JPana Bergera (owego fortepianisty skolimowskiego), w sztychu i układzie palcy przechodzi Panią Łagowską, a z takim uczuciem gra, iż prawie każda nutka nie z serca, ale z potężnego brzucha wychodzić się zdaje”).

Kilkunastoletni Fryderyk Chopin w Szafarni zetknął się po raz pierwszy z muzyką ludową. Bywał na wizytach w okolicznych dworach, uczestniczył w wiejskich uroczystościach. Być może tam powstała pierwsza wersja Mazurka a-moll, op. 17, nr 4.

Drewniany dworek, w którym przebywał Chopin, został rozebrany w 1910 roku. Nowi właściciele Szafarni postawili wtedy murowany dwór. Obecnie mieści się w nim Ośrodek Chopinowski, który prowadzi działalność edukacyjną i koncertową. Najważniejszym wydarzeniem w jego kalendarzu kulturalnym jest Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina dla Dzieci i Młodzieży. Jego pierwsza edycja odbyła się w 1992 roku. W dworku znajdują się też muzeum i sala koncertowa.

Źródło:

Chopin w Szafarni i okolicach. Vademecum turystyczne, red. K. Chruściński, Toruń 1995.
Dzianisz Paweł, „Kuryer Szafarski”, wakacyjna gazeta Fryderyka Chopina z sierpnia–września 1824 r., Pelplin 1999.
Juárez Marita Albán, Sławińska-Dahlig Ewa, Polska Chopina. Przewodnik po miejscach związanych z pobytem kompozytora, Warszawa 2007.
Kowalski Ryszard, Gmina Radomin. Zarys dziejów i walory turystyczno-krajoznawcze, Toruń 2004.
Mysłakowski Piotr, Sikorski Andrzej, Chopinowie. Krąg rodzinno-towarzyski, Warszawa 2005.
„Szafarni moje uszanowanie”. Fryderyk Chopin na ziemi dobrzyńskiej, red. K. Chruściński, Szafarnia–Rypin 2004.
Tomaszewski Mieczysław, Chopin, [w:] Encyklopedia Muzyczna, pod red E. Dziębowskiej, t. 2, Warszawa 1984.
Wierzbicki Piotr, Chopin. Portret muzyczny, Warszawa 1999.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,2 (głosów: 1139)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Dworek w Szafarni
Dworek w Szafarni
Dworek w Szafarni
Dworek w Szafarni
Dworek w Szafarni
Dworek w Szafarni

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter