Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Gomulicki i Ostrołęka

Autor wpisu: Paulina Stworzyjan, Dawid Prusaczyk, Anna Wysocka, Natalia Pliszka, Iwona Krzemińska, Bogumiła Leonarska, Jarosław Justowicz (Zespół Szkół Zawodowych nr 2 w Ostrołęce), oprac. Paulina Sygnatowicz
Data publikacji: 25.11.2010
Okres historyczny: 1800-1914

Siedemnastego października 1848 roku o 21.30 w domu przy ulicy Studziennej (dziś Gomulickiego) w Ostrołęce przyszedł na świat Wiktor Teofil Gomulicki, drugi syn Jana Aleksandra i Antoniny z Dmowskich. Późniejszy pisarz spędził w tym mieście tylko pierwsze sześć lat życia, dlatego też wspomnienia z tego okresu siłą rzeczy miał bardzo skromne. Jedno z nich (opisane przez syna Juliusza) wiązało się z przemarszem ulicą Studzienną wojsk carskich Paskiewicza, udających się w 1849 roku na kampanię węgierską. Inna historia to zabawa z rówieśnikami na nadnarwiańskich błoniach – polu bitwy pod Ostrołęką z 1831 roku – kiedy to mały Wiktor wygrzebał z piasku kości poległych żołnierzy. Wspomnienia te zapisał w broszurze Rewolucja 1830–1831 roku. W 75. rocznicę, wydanej w 1906 roku.

Choć po wyjeździe w 1854 roku nie powrócił do Ostrołęki już nigdy, to pamięć o tym mieście zachował do ostatnich dni życia. Jeden z dowodów wiąże się z pierwszymi próbami poetyckimi Wiktora, podjętymi w okresie nauki w gimnazjum, gdy w tajemnicy przed wszystkimi napisał wiersz i wysłał go do „Tygodnika Ilustrowanego”. Po krótkim czasie, w numerze 365 z 22 września 1866 roku, redakcja tygodnika w rubryce odpowiedzi zamieściła informację: „Panu z Ostrołęki. Wiersz pt. Rozbitek napisany jest z talentem. Z autorem jego radzi byśmy porozumieć się osobiście”. Nazwy „Ostrołęka” Gomulicki użył jako swojego godła. Te najwcześniejsze nadnarwiańskie chwile życia musiały więc głęboko tkwić w świadomości Gomulickiego.

Na kolejne dziesięć lat pisarz osiedlił się wraz z rodziną w Pułtusku, w Ostrołęce nie było bowiem gimnazjum. Potem już do końca życia pisarz związał się z Warszawą. Miasto dzieciństwa nie pojawiło się już też więcej w jego utworach. A do najsłynniejszych z nich należą m.in. Wspomnienia niebieskiego mundurka (1906), stanowiące powrót do czasów gimnazjalnych. Gomulicki chętnie za to pisał wiersze o Warszawie, zwłaszcza o wąskich uliczkach Starego Miasta, które absolutnie go uwiodły. Tutaj powstał cykl felietonów Warszawa w obrazach i poematy W kamienicy pod okrętem i Schadzki. Tutaj też zmarł 14 lutego 1919 roku.

Ostrołęka o Gomulickim nie zapomniała. Po jego śmierci w kościele farnym wmurowano tablicę pamiątkową, niestety została ona zniszczona w czasie wojny. W 1931 roku ulica Studzienna, przy której niegdyś mieszkała rodzina pisarza, otrzymała jego imię. W 1978 roku w ostrołęckim muzeum otwarto salę Wiktora Gomulickiego. Jest to salonik mieszczańskiego z połowy XIX wieku, wzorowany na salonie Gomulickich. Natomiast w 1993 roku na budynku banku przy ulicy Gomulickiego została odsłonięta tablica pamiątkowa informująca o tym, że w tym miejscu stał niegdyś dom rodzinny pisarza.

Źródło:

Taborski Roman, Pięćdziesiąt lat pisarstwa dla Warszawy – czyli o Wiktorze Gomulickim, „Stolica”,  7/1959.
Nasi powieściopisarze o sobie, „Świat”, 24/1913.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,4 (głosów: 1438)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane lokalizacje

Galeria

Gomulicki i Ostrołęka

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter