Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów.
Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Kliknij "Zamknij" aby zaakceptować naszą Politykę prywatności.

[ Zamknij ]

Wasze wpisy

Franz Heigel, dekoracja freskowa w kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Lusinie

Autor wpisu: Rafał Fiołek (Program Drogi Baroku, www.drogibaroku.org)
Data publikacji: 29.07.2011
Okres historyczny: Barok XVII w.

Franz Heigel był autorem dekoracji freskowej kościoła filialnego pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Lusinie, o czym świadczy sygnatura artysty (F. Heigel) umieszczona w dolnym lewym rogu głównego malowidła (na bębnie).

Powstanie malowideł niewątpliwie wiązało się z generalnym remontem lusińskiej świątyni, który miał miejsce w latach 1731–1735. Choć niektóre źródła podają, że kościół został wyremontowany na koszt miejscowego karczmarza Johanna Krätziga, co może świadczyć, że był on także fundatorem fresków, to nie wydaje się to słuszne. Dzieła te zostały bowiem ufundowane najprawdopodobniej przez komendę joannitów z pobliskiego Strzegomia. Na głównym malowidle został ukazany bogato odziany szlachcic, w zbroi i ze szpadą przy boku oraz z krzyżem maltańskim na piersi. Osobą tą był najprawdopodobniej hrabia Johann Joseph Sederin von Götzen, który wówczas był komturem komandorii joannitów w Strzegomiu oraz administratorem kilku wsi, w tym Lusiny. Kwestię fundatora malowideł należy jednak uważać wciąż za otwartą i wymagającą dalszych badań.

Lusińskie malowidła freskowe składają się z czterech oddzielnych plafonów, na których zostały ukazane ilustracje wybranych wezwań z dwóch popularnych antyfon Maryjnych: Litanii Loretańskiej oraz Pod Twoją Obronę (Sub Tuum Praesidium). Największym malowidłem z cyklu jest pierwsze przedstawienie od strony prezbiterium. Ukazano na nim ilustracje wybranych wezwań antyfony Pod Twoją Obronę, wypisanych w dwóch miejscach przedstawienia: SUB TUUM PRAESIDIUM (żagiel statku i jeden ze sztandarów), A PERICULIS CINCTIS LIBERA NOS SEMPER (grunt na pierwszym planie).

W górnej części przedstawienia, na obłoku została ukazana figurka Matki Boskiej Kłodzkiej w otoczeniu aniołów. Poniżej, w strefie ziemskiej znajdują się ludzie, którzy wznoszą do niej modły i prośby o wybawienie i pomoc w ciężkich sytuacjach, jak klęski żywiołowe, śmierć, choroby, bieda czy wojny ukazane na malowidle. Po lewej stronie, obok okrętu joannitów targanego falami, została ukazana postać fundatora malowideł, który klęcząc z ręką na piersi, wznosi głowę w stronę Matki Boskiej Kłodzkiej. Co ciekawe, na malowidle tym najprawdopodobniej ukazał się także sam jego autor, na co wskazuje, widniejąca pod lufą armaty, twarz, która jest zwrócona na wprost w kierunku widza.

Drugi fresk przedstawia ilustrację wezwania z Litanii Loretańskiej: MATER ANGELORUM (Królowo Aniołów) wypisanego na sztandarze trzymanym przez anioła. W centralnej części malowidła została ukazana, w otoczeniu aniołów, Maria jako Immaculata: w koronie na głowie i z berłem w ręce. Po jej bokach przedstawiono anioły z symbolami maryjnymi (między innymi sercem gorejącym, koroną, lilią) oraz okiem Opatrzności Bożej. W dolnej części kompozycji jest ukazany Archanioł Michał z mieczem w ręce i smokiem, symbolizującym szatana, u swoich stóp.

Kolejne malowidło, podpisane na sztandarze unoszonym przez jednego z aniołów PURISSIMA VIRGO / MATER DEI, ukazuje Marię unoszącą się wśród puttów, które ciskają piorunami w innowierców przedstawionych w dolnej części obrazu. Wśród postaci ukazanych w tej partii przedstawienia można rozpoznać protestanckiego pastora, muzułmanina, innowierczych teologów, a także samego szatana jako smoka.

Ostatnie przedstawienie, które znajduje się nad emporą organową, ukazuje ilustrację wezwania z Litanii Loretańskiej, wypisanego na banderoli unoszonej przez anioły: CAUSA NOSTRAE LAETITIAE (Przyczyno naszej radości). Maria została ukazana w centrum przedstawienia jako Matka karmiąca piersią małego Jezusa. Wokół nich unoszą się aniołowie grający na różnych instrumentach.

Lusińskie malowidła są jedną z trzech zachowanych dekoracji freskowych Heigela. Na tle malowideł w kościele parafialnym w Wierzbnej i dekoracji freskowej w kaplicy pod wezwaniem Świętej Anny w Starych Bogaczowicach jest to najskromniejsza praca pod względem artystycznego rozmachu. W jedynie czterech konwencjonalnie skomponowanych plafonach artysta bardzo oszczędnie używał środków budowania malarskiej iluzji. Malowidła te jednak znakomicie wpisują się w architekturę kościoła w Lusinie i są przykładem jak prostymi środkami można osiągnąć dobry dekoracyjny efekt w małej parafialnej świątyni.

Źródło:

Wpis umieszczony dzięki uprzejmości koordynatorów Programu Drogi Baroku: http://www.drogibaroku.org/mod/resource/view.php?id=71.

Metryczka:

Podziel się:  

Oceń artykuł:
  Aktualna ocena: 3,3 (głosów: 1242)

Komentarze (0):

Aby dodawać komentarze musisz się zalogować!

Powiązane osoby

Galeria

Franz Heigel, dekoracja freskowa w kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Lusinie
Franz Heigel, dekoracja freskowa w kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Lusinie
Franz Heigel, dekoracja freskowa w kościele Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Lusinie

Mapa

Zaloguj się przez Facebook
Connect to your Facebook Account
Logowanie



rejestracja
zapomniałem hasła

Newsletter